ప్రశ్నించని మనిషి

ప్రశ్నించని  మనిషి
-------------------------------------------------
మనిషి  ప్రశ్నించు  కోవడం మానేశాడు ...
కనీసం  తన అంతరాత్మతో గూడా ---
మనిషి   ఆలోచించడం గూడా   ఎప్పుడో మానేశాడు !

తప్పుల తడక జీవితం
తప్పులెంచు కోవడానికే  సరిపోతోంది
ద్వేషాల  దోషాలతో
మనిషి  మారణాయుధమై  పోతున్నాడు
ఇంగిత జ్ఞానం  గూడా  లేని  మనిషి
పశువులా  ప్రవర్తిస్తున్నాడు

నర  జాతిని సమస్తము  నరికి
తన  జాతిని  ఉద్దరిస్తాడా ?
పర జాతిని కాదంటూ
స్వ జాతినే   సంహరిస్తాడా ?

ఎక్కడ  మతోన్మాదులు  ఉద్భవిస్తారో
అక్కడ  రక్తం నిండిన నేల చిమ్ముతుంది  విషం
ఎక్కడ  ప్రశ్నించ లేని  ప్రవచ నాలు ఉంటాయో
అక్కడ  పతన  మవుతుంది మానవత్వం

చరిత్రలొ హోలోకాస్ట్ ఉదంతాలు
మిగిల్చు కోనింది ఏమి లేదు
శరణా ర్థుల  ఆకలి  కేకలు తప్ప !
అభం శుభం తెలియని చిన్నారుల ఆర్తనాదాలు తప్ప !
మానవ శోకం  పాడిన  మరణ శ్లోకం  తప్ప !















 

కల్తీ వాదం

కల్తీ  వాదం
--------------------------


ఎవడు మనిషి ?
ఎవడు జంతువు ?
ఏమిటి బేధం ?
గుర్తించావా  నువ్వు  ఒక కోతికి పుట్టిన మనిషి వని
ఆలోచించావా  నువ్వు ఒక మనిషికి పుట్టిన జంతువని
డార్విన్ సిద్దాంతం  కంటే నీ సిద్దాంతం గొప్పదా ?


అసలు  నిన్ను కొన్ని ప్రశ్నలు అడగాలని ఉంది
నీ చూపుల్లో ఏదో  వక్రతనం  పరావర్తనం చెందుతోంది
నీ  మాటల్లో ఏదో వ్యంగం తనం  గోచ రిస్తోంది
నువ్వు కూడా కల్తీ వాదివేనా ?

వెంపర్లాడుతున్న  మనసుని  కిటికీ  రెక్కలు లాగి లోపలి ఈడ్సుకు రా!
తన్నుకు చస్తున్న ఈ  జనాలతో  మనకేమి పని లేదు  బ్రదర్ !
వాళ్ళు తన్నుకు చావనీ !

కల్తి కబుర్లు  చెప్పే   మాయల మరాటిలతో  మన కేమీ  పని లేదు
పాలల్లో  యూరియా విషం కలిపి  అమ్ముకొనే   పాపాత్ములతో  అసలు పని లేదు
బతుకుల్నే బజారు పాలు  చేస్తున్న కాల్ మనీ  కాలే గాళ్ళ తో మన కేమి పని లేదు
కాదేది కల్తీ  కనర్హం !!


కిళ్లి  మరకలతో  కంపు కొడుతున్న రోడ్లని మనం శుభ్రం  చెయ్యలేము
కల్తీ  వ్యాపారాలతో  కడుపు నింపుకొనే  కేటు  గాళ్ళను మార్చ లేము
ఎర్ర సిరాతో రక్తాన్ని కల్తీ  చేసే  అమ్ముకొనే రాక్షసుల్ని మార్చాలేము
కాదేది కల్తీ  కనర్హం !!

అదో అలా విను !
నిశ్శబ్దం  చేసే శబ్దం  భరించ గలవా ?
శబ్ద విరామంలో  గూడా నిశ్శబ్ద  శబ్దాన్ని వినే గ్రహణ శక్తి నీకుందా ??
నీ మనస్సు చేసే  అర్తనాదాల్ని వినగలవా మిత్రమా ?
స్వల్ప విరామంలో నైనా  నీ  మనసు నీతో మాట్లాడనీ  !
నాకే తెలుసులే ...

నిజాన్ని  కక్కుతుందనే గా నీ మనస్సుని సెల్ఫీ లో బంధిచ లేక పోయ్యావు !!



 భాను మూర్తి / 24. 12.2015 / Thursday
 

వేదన

వేదన
--------------------------------
గమ్మత్తుగా
మత్తు లోకి జారుకొన్నా !
ఒక  వెలుగు కోసం
దిక్కులు చూస్తున్నా !

గాడాంధ  కారంలో
సుషుప్తావస్థ లోకి జారుకొన్నా !
నా మదిలో
కాంతి రేఖలు లేవే !
నా ఎదలో
క్రాంతి  జాడలు కాన రావే !

 ఎక్కడివీ
 నిన్నటి వెలుగు రేఖలు ?
 ఎక్కడివీ
 నిన్నటి భావ వీచికలు  ?

అక్షరాల సమాధుల  మధ్య వెతుకు తున్నా
ఇంకొక  నవ  గీతాన్ని  రాయాలని
సందేహాల  దేహాల  మధ్య
కొత్త  జీవితాన్నితయారు చేసుకొంటున్నా!
బ్రతుకు  పుస్తకం  అంకితం ఇవ్వడానికి
వెతుకుతున్నా ఈ  జనారణ్యంలో
ఒక్క  మనసున్న మనిషి  కోసం !
















 

అన్వేషణ

 అన్వేషణ


నాకు కొన్ని బలహీనతలు ఉన్నాయి
నాకు  కొన్ని పరిధులు ఉన్నాయి
నాకు కొన్ని నిబద్ధతలు ఉన్నాయి
నాకు కొన్ని  ప్రామాణికాలు ఉన్నాయి
నాకు కొన్ని  అవరోధాలు ఉన్నాయి
నాకు కొన్ని అవకాశాలు ఉన్నాయి

అవును
నన్ను నేను అప్పుడప్పుడు ప్రక్షాళన  చేసుకొంటాను
నన్ను నేను  అప్పుడప్పుడు  పరీక్షించు  కొంటాను

అవును
నువ్వు నన్ను వేలెత్తి చూపినపుడు
నీ వ్రేళ్ళ మధ్య నుంచి  వెలుగులా జారి పోతాను
నువ్వు నా కోసం  కార్చిచ్చు  వై  అడువుల్ని  వెతుకుతున్నపుడు
నీ  పిడికిలి  మధ్య  చీకటినై  నీ  గుండె గోడల్లో  మృత కణాన్నై  పడి  ఉంటాను

అవును
కన బడే  ముళ్ళ కంపల్ని  ఎత్తి  వాడిన అంకురాల్ని  పొదివి పట్టుకొన్నా
అగ్ని గుండం లోకి  జారి పోతున్న  కీటకాల్ని   గుండెకు  హత్తుకొన్నా
వ్యవస్థల  అవస్థలలో  కూరుకు పోయిన  పిపీలకల్ని బయటకు తీస్తున్నా
కుల మత  పంజరాల్లో  ఇరుక్కుపోయిన  శాంతి కపోతాల్ని కాపాడుతున్నా

అవును
నేను కవిని !

అక్షరాల బీజాక్షరాల్తో 
కొన్ని సూర్య మండలాల్ని  వెలిగిస్తాను
కొన్ని కొత్త గ్రహాల కోసం
అన్వేషణ మొదలు పెడతాను

అవును
నేను కవిని !

ఏది కవిత్వం? ఏది కుకవిత్వం? ఏది సుకవిత్వం ?

ఏది కవిత్వం? ఏది కుకవిత్వం? ఏది సుకవిత్వం ?


కవిత్వం అంటే ఏమిటి? కోన్ని మంచి మాటలు చెప్పడం , సమాజాన్ని జాగృతి  చెయ్యడం , అన్యాయాన్ని వేలెత్తి చూపడం , ప్రజల మనో భావాల్ని   దెబ్బ తినకుండా వ్రాయడం .

ఈ ఆమధ్య వ్రాస్తున్న కవులు తెగ ఆవేశ  పడి  పోయి  ఏది  వ్రాయచ్చో , ఏది వ్రాయ  గూడదో  అని తెలియకుండా  , నోటి కి ఏది వస్తే అది వ్రాయడం , వచన కవిత్వం గదా అని ప్రతి ఒకడు ఏదో  ఒకటి వ్రాయడం అలవాటై పొయింది . ముఖ పుస్తకం , blogs వచ్చిన తర్వాత  ఈ  జబ్బు చాలా  ముదిరి పోయింది  . ఎందుకంటే  ముఖ పుస్తకంలో  సంపాదకులు  గానీ , కవితను సరి  చూసి  పబ్లిష్  చెయ్యడానికి  ఎవరు ఉండరు . ఇక్కడ  కవి రాసింది  రాసినట్లు గానే  post  చెయ్యబడుతుంది .  గాంధీ  చంపినా వాడు గాడ్సే . గాంధీ  మంచి  వాడు , మహత్ముడు . మరి గాడ్సే గూడా   మంచి వాడే మరి కొందరికి  . ఒక వర్గం  కవులు గాంధీ  ని గురించి రాస్తే , ఇంకొక వర్గం కవులు గాడ్సే గూడా గొప్ప వాడని రాస్తారు. అంటే ఒకే  విషయం మీద , రెండు విభిన్న  వైరుధ్యాలు  గన  బడుతాయి. అమ్మ మంచిదా , నాన్న మంచోడా అని అడిగితే   , ఇద్దరు మంచోళ్ళే  అన్న బిడ్డ లా కవి  తన అశావహ దృక్పథాన్ని , విషయ పరిజ్ఞానాన్ని  ,  ఒక  positive belief  ని balanced  approach  తో అలవరచు కొవాలి.  కవి  తాను  వ్రాస్తున్న  విషయం  మీద  సమన్వయ  న్యాయం  చెయ్యగలగాలి.

కులాల  గురించి పరస్పర దూషణలు చేసుకోవడం, ఇతర మతాల్ని కించ పరచడం,   ఒకరి ఆహారపు అలవాట్లను  , వేష భాషల్ని, వారి సంప్రదాయాల్ని  అగౌరవ పరచడం లాంటి విషయాల మీద కవులు  రాయక పోవడం మంచిది. చైనా లో కుక్కల్ని , జపాన్ లో కప్పల్ని తింటారు. కొందరు ఎలుకల్ని , బొద్దింక ల్ని గూడా కొందరు  తింటారు . అవి మన లాంటి దేశాల్లో  తినరు. అలా అని వాళ్ళని అసహ్యించు కొంటమా ?

 కవి  ఏ విషయాన్ని అయినా బాహ్య దృష్టి , అంతర్గత దృష్టి తో చూడ గలిగినప్పుడే   రాణిస్తాడు .  తన చెప్ప  దలచు కొన్న దేదో  నిర్మోహ మాటం గా రాయ గలిగిన వాడే  మంచి  కవి. కొన్ని  సమాజ సహజ  సూత్రాలను బట్టి కవి  మసలు కొవాలి. సమాజం కంటే కవి గొప్ప వాడు గాదు.  తండ్రి కూతురు మధ్య , అన్న చెల్లెళ్ళ మధ్య  అనురాగం ఉంటుంది గానీ , sexual  perceptions ఉండవు . ఆ మధ్య ఒక కవి  ,' నాన్న నా యోనిలో ...'  అని ఒక కవితను రాసి  మళ్లీ  డిలీట్  చేశారు . అంటే ఆత ను చెప్ప దలచు కొన్నది  child sexual molest  మీద. గానీ రాస్తున్నది బూతు  కవిత్వం .

చెప్పదలచు కొన్నది ఒకటి  , రాస్తున్నది  వేరొకటి  అయితే ఆ కవిత్వానికి  విలువ ఏముంటుంది ? పద ప్రయోగాలు చెయ్యాలనే  ఆరాటం ,  తనకు  తప్ప వేరే వాళ్లకు అర్థం గాకుండా వ్రాయడం ఈ  మధ్య fashion  అయిపొయింది .
చిన్న చిన్న పదాలతో , పామరులకు గూడా  అర్థమయ్యే రీతిలో కవులు వ్రాయ లేరా ?

'' దేశ  మంటే  మట్టి  గాదోయ్ ! దేశ  మంటే  మనుషులోయ్ !!'' అన్న గురుజాడ  కవితలో గొప్ప పద ప్రయోగం ఏమి లేదు కదా ?

(డిస్క్లైమర్; ఇది ఎవరిని ఉద్దేశించి రాసినది  గాదు .ఇది  కేవలం నా  వ్యక్తిగత అభిప్రాయం  మాత్రమే )

అగ్నిపూలు

అగ్నిపూలు



అదిగో
ఆ బురద నీటిలో  ఆకలి చేపలు
ఎలా  తల్లడిల్లుతున్నాయో
ఎలా  మల్లగుల్లాలు  పడుతున్నాయో  చూడు
తాటాకు  చప్పుళ్ళలో
వాన చినుకు  శబ్దంలో
గుండె  గూడై
చూరు  చెరువై
ఎండ మావై
భ్రమలు  కల్పిస్తున్న  జీవితం
తలక్రిందులై  కన్పిస్తుంది నాకు
ఈ  మాయా  దర్పణంలో

అదిగో
జీవ  హరితాన్ని  హరించి
పేలవంగా  బొమికలతో
శ్మశానంలో  పీనుగు కాలిన
పొగల్లా  పారాడే
శిలల్లాంటి  శవాలు
బ్రతుకే  చూడని  అనుభవాలు

అదిగో
మానవ హారానికి
దారాల్లా నిలబడ్డ కాగడాలు
వెలుతురు  చుక్కలు మ్రింగి
చీకటి  తుఫానులో
చిక్కుకొన్న వాళ్ళు
దిక్కూ మొక్కూ  లేక
అసృక్కుల  ఏరులో
అప్రచ్చన్నమైన   అహ్రీకులు
వాళ్ళ  ఘర్మ  జలానికి
వాళ్ళ ధర్మ జలానికి
రాలి పడ్డ  శ్వేత  బిందువులు
నేల  మీద  పడి  అగ్ని  పూలవుతున్నాయి
వాళ్ళు  పలికిన ప్రతి మాట
అంకుశం తగిలిన భూమిలో
అంకురమై
అక్షరమై
జన జాతిని  జాగృతం   చేస్తుంది
మానవత   పరిమళాల్ని  వెదజల్లుతుంది

 

నా పల్లె ప్రపంచం !

నా పల్లె ప్రపంచం !


ఎల్లలు లేని మా పల్లె ప్రపంచాన్ని చూడాలని ఉంది
ఆకాశం సాక్షిగా  ఎగిరే పక్షులతో   తీరాలకు చేరాలని ఉంది
అలల సాక్షిగా  చలాకి చేపలతో  ఏట్లో   ఈదాలని ఉంది
గాలి పటం మీద  కూర్చోని  మేఘ మాలికలతో  మాట్లాడాలని  ఉంది
కొబ్బరాకుల   మీద  జాలు వారే వాన  తీర్థాన్ని  తాగాలని  ఉంది
గడ్డి పువ్వునై  మంచు బిందువుల్ని  పలక రించాలని ఉంది
గన్నేరు పువ్వునై   గాలికి  ఊగాలని ఉంది

అమ్మ చేతి గోరు వెన్న ముద్దల్ని తినాలని
నాన్న వెంబడి  బడి కెళ్లి   అ ,ఆ  లు రుద్దాలని
బడి పంతుళ్ళ  చింత బర్ర దెబ్బలు తినాలని
మా పల్లె సాక్షిగా  నా బాల్యాన్ని మళ్ళి గడపాలని ఉంది

పొలాల గట్ల  చెరుకు  గడ ల్ని
మామిడి తోపుల్లో  మామిడి కాయల్ని
చేన్లల్లో  పచ్చి సెనక్కాయల గుత్తుల్ని లాగి
కడుపు నింపుకొన్న బాల్యం   గావాలని ఉంది


మునగ  చెట్ల తొర్రల్ని కట్టుకొని  దిగుడు బావుల్లో
మునిగి  కుర్ర చేష్టలు  చేసిన  బాల్యాన్ని నాకెవరు ఇస్తారు ?

కిర్రు మంచం మీద  ఆరు బయట పడుకొని
ఆకాశంలో  నక్షత్రాలను లెక్క పెట్టాలని ఉంది
ఊరి  చివర  పున్నమి  వెలుతురులో
కబడీ ఆడాలని ఉంది

సాయంత్రానికి  చెట్టు  మీద  చేరే కాకుల శబ్దం
ఇళ్ళకు చేరే  పశువులు   చేసే  కోలాహలం
గోవులు రేపే  గోధూళి  వాసన  ఇక  ఎవరిస్తారు ?

పల్లె  ఒక  ఆత్మీయత
పల్లె ఒక  అమ్మ వొడి
పలకరింపుల    ప్రేమల  వడ్డన లను   వద్దన గలమా ?

నా పల్లె నా ప్రపంచం
నా  పల్లె నా  అనుబంధం
నా పల్లె నా అంతరంగం
నా పల్లె నా అత్మరాత్మ

పల్లె  కోసం  పరితపించండి
పల్లె కోసం  పరుగుతియ్యండి
పల్లె కోసం  పల్లె ప్రజల కోసం
ఉన్నదాని లో సెలవు  జెయ్యండి

పల్లె ని పలకరించని వాడు  మనిషి గాలేడేమో !
పల్లె తో అనుబంధం  లేని వాడు  పరిపూర్ణుడు  గాలేడేమో !
పల్లె   శ్రమైక  జన జీవన  సౌందర్యాన్ని  అనుభవించడానికి ఒక జన్మ చాలదేమో !


పల్లె కోసం   - పల్లె గాలి కోసం
మట్టి కోసం -  మట్టి  వాసన కోసం
మరో జన్మ   వేచి   వుంటాను !
మా పల్లె మట్టిలో  మళ్లీ మొలకనై  పుడతాను !!